بیش از هرکس

تا جایی که به خاطر دارم، آدم قانعی بودم. هنوز هم هستم؛ اما در دوست داشتن تو، به هیچ صراطی مستقیم نمی شوم. در این یک مورد، قناعت جایز نیست.

باید مرا بیشتر دوست بداری. زیاده خواه عالم عاشقی ام. بیشتر از مجنون که لیلی را طالب بود و فرهاد که شیرین را، باید خواهانم باشی....

tag: این بار دزیره می نویسد